Het mag wat kosten onze schijnveiligheid

Vertrouwingseconomie

Dit jaar heb ik als projectmedewerker van de NS bij de poortjes gestaan als ze voor 50%, 75% of helemaal dicht gingen. Mijn taak was mensen informeren over het dicht gaan van de poortjes en hoe ze door de poortjes konden, maar 8 op de 10 was de vraag hoe laat gaat mijn trein. Dit was een leuke ervaring in gesprek gaan met reizigers met ns en toeristen en hun vragen beantwoorden. Toch bleef ik me verbazen over de poortjes.

De meest gebruikte reden om de poortjes te plaatsen en te sluiten is dat de veiligheid op het station binnen de poortjes toeneemt en in de treinen. Ondanks deze reden vraag ik me af of dit de manier is om onze samenleving veiliger te maken. Een deel van het station is nu veiliger, maar what about de andere deel? Is het niet een samenlevingsprobleem die je niet aanpakt met deze maatregel, want tuig blijft bestaan en vernielingen en misdrijven plegen. Alleen is het nu verplaatst van de gesloten station naar andere plekken in de samenleving. Dit is niet het probleem aanpakken, maar bestrijding van de symptomen, zoiets als de werking van medicijnen.

Hadden we het geld voor het sluiten van de stations aan poortjes en camera’s niet beter kunnen besteden aan heropvoeden van de samenleving. De tuig aanpakken dus. In Duitsland zijn de stations ook open en naar mijn ervaring relatief veilig. Zijn we niet gewoon een controlfreak land geworden waar we de probleem proberen te beheersen met afsluiten en alleen toegankelijk voor wie het kan betalen maken. Daarnaast hangen we overal camera’s om toe te zien dat de beheersmaatregelen niet vernield worden.

Moeten we niet naar een samenleving van vertrouwen zoals de nieuwe economie├źn functioneren op basis van vertrouwen? Om een paar voorbeelden te noemen: de ruileconomie, geefeconomie en de economie waarop waardebepaling door de ontvanger achteraf wordt gedaan. Deze economie├źn functioneren goed daar er vertrouwen is tussen de partijen die met elkaar handelen. Moeten we dit vertrouwen niet verder uitbreiden over onze hele samenleving in plaats van beheersmaatregelen te nemen? Ontneem je de dader niet de agressie door met compassie te reageren?

Ik ben benieuwd waar we als samenleving naar toe gaan met twee tegenstrijdige bewegingen die nu langs elkaar heen lopen: De beheers mechanisme van overheid uit en de vertrouwingssamenleving die steeds meer vanuit de niche in de echte samenleving binnen dringt. Ik ben voor het laatste en jij?


 

Please follow and like us:
Getagd met , , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*