Overal lawaai

lawaai

Ik zit op de bus te wachten op het busstation van Utrecht Centraal. Ik stap in de bus en deze rijdt weg. Terwijl we het station verlaten, valt me op dat het stiller wordt. Zittend op het station ben je je niet bewust van de decibellen die daar geproduceerd worden, maar als je het verlaat wel. Apart of niet?

De hele wereld is vol lawaai: Het geroesemoes in de trein van iedereen die tegelijk lijken te spreken met elkaar. Het lawaai ’s morgens die aankondigt dat de lift aankomt in mijn appartementengebouw. Wat klinkt die ping hard in de verder stille ochtend. Maar het vervelendste geluid is toch wel het geluid dat aankondigt dat de deuren van de bus in Eindhoven gaan sluiten. Kan dat aub een decibel lager?

Luisterend naar het geluid denk ik na over lawaai waar ik steeds aan moest wennen. Ik kom uit in Denpasar, Bali. Iedere keer als je je hotel uitloopt moet je opnieuw wennen aan de straat geluiden en dan vooral de motors en getoeter. ik vergelijk al die geluiden in mijn hoofd en kom toch uit bij het geluid dat aankondigt dat de deuren van de bus in Eindhoven gaan sluiten als irritantste geluid. Het doet pijn aan je oren.

Maar eigenlijk verlang ik naar stilte, niet de stilte van mijn loft, maar de stilte die je op reis tegen komt in de natuur. Ik ben even weer op de Camino de Santiago op de natuur stukken en op de verlaten stranden van AustraliĆ« en Nieuw Zeeland. Oeps, ik ben in mijn hoofd weer op reis! Dit keer opzoek naar de stilte…. Toch maar Chili wat hoger op de planning zetten de woestijn daar en Patagonia moeten wonderschoon stil zijn. Alvast boeken?


 

Please follow and like us:
Getagd met , , , ,

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

*